تبليغاتX
شیدا

شیدا

موج اگر می دانست که ساحل دستش را نمی گیرد, هیچگاه برای رسیدن نفس نفس نمی زد.

بعد از تو از کدام دریچه

      آسمان را به تماشا بنشینم

            و با کدام واژه عشق را معنا کنم

                                 بی تو

                                    همه ی فصل ها خاکستری

                                            و همه ی ستاره ها خاموشند

                                                    کیفر شکستن دل من چند جاده غربت

                                                            و چند آسمان تنهایی است

                                                                   باور کن

                                                                       من هنوز هم

                                                                          به قداست چشمان تو ایمان دارم مادر .

باز هم مهرهای تکراری

باز هم تکرار پست پارسال

باز هم از دست دادن مادری دیگر

نوشته شده در ساعت 22:11 توسط فرین| |

این روزها خیلی دلم که بگیرد گریه می کنم...

نوشته شده در ساعت 14:36 توسط فرین| |

كوك كن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است
 
كوك كن ساعتِ خویش !
كه مـؤذّن، شبِ پیـش
دسته گل داده به آب
و در آغوش سحر رفته به خواب
 
كوك كن ساعتِ خویش !
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
كه سحر برخیزد
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
دیر برمی خیزند
 
كوك كن ساعتِ خویش !
كه سحرگاه كسی
بقچه در زیر بغل،
راهیِ حمّامی نیست
كه تو از لِخ لِخِ دمپایی و تك سرفه ی او برخیزی
 
كوك كن ساعتِ خویش !
رفتگر مُرده و این كوچه دگر
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است
 
كوك كن ساعتِ خویش !
ماكیان ها همه مستِ خوابند
شهر هم . . .
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند
 
كوك كن ساعتِ خویش !
كه در این شهر، دگر مستی نیست
كه تو وقتِ سحر، آنگاه كه از میكده برمی گردد
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی
 
كوك كن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر
و در این شهر سحرخیزی نیست
و سـحر نـزدیک است .....
کیوان هاشمی
نوشته شده در ساعت 18:59 توسط فرین| |

Design By : Night Melody